ბათუმიდან მსოფლიოსკენ
ქართული ღვინო გლობალურ აღორძინებას განიცდის. აი, სად თავსდება „დანელიას ღვინო“ ექსპორტის რუკაზე — და რატომ მიდის ავთენტურობა უფრო შორს, ვიდრე მოცულობა.
ვრცლად
რატომ არის კავკასიის ძირას მდებარე ქვეყანა ღვინის სამშობლოდ აღიარებული — და რატომ ცოცხლობს ეს ამბავი დღესაც ჩვენ მიერ დამზადებულ ყოველ ბოთლში.

ჯერ კიდევ მანამ, სანამ ღვინო გლობალურ ინდუსტრიად იქცეოდა, ის შავ ზღვასა და კავკასიონის მთებს შორის მოქცეულ პატარა ქვეყანაში დაიბადა. თბილისის სამხრეთით მდებარე არქეოლოგიურმა აღმოჩენებმა ღვინის დამზადების სათავეები დაახლოებით 8,000 წლით უკან წაწია და საქართველო დედამიწაზე ღვინის უძველესი, უწყვეტი კულტურის ქვეყნად აქცია. ქართველისთვის ღვინო უბრალოდ სასმელი არ არის — ის ენაა, მეხსიერება და იდენტობა, თაობიდან თაობას გადაცემული.
როდესაც მკვლევრებმა უძველესი თიხის ჭურჭელი აღმოაჩინეს, რომელსაც ყურძნის ღვინის ქიმიური კვალი ეტყობოდა, მათ დაადასტურეს ის, რაც ქართველებმა ყოველთვის იცოდნენ: ვაზი და ამ მიწის ხალხი ერთად აღიზარდნენ. სიტყვა, რომელსაც ღვინის აღსანიშნავად ევროპულ ენათა უმეტესობა იყენებს — vino, vin, wein — ხშირად ქართული „ღვინო“-დან მომდინარეობს. აქ მეღვინეობა არასოდეს ყოფილა შემოტანილი. ის გამოიგონეს, დახვეწეს და ცხოვრებად აქციეს, რთველიდან რთველამდე, რვა ათასწლეულის განმავლობაში.
ქართული მეღვინეობის გულში ქვევრი დგას — დიდი, კვერცხისებრი თიხის ჭურჭელი, მიწაში ჩაფლული, რომელშიც ყურძენი, კანი, ჩენჩო და წვენი დუღილსა და დავარგებას განიცდის. მიწა ტემპერატურას მუდმივს ინარჩუნებს, ღვინო კი ბუნებრივად ვითარდება, საოცარი სიღრმითა და მდგრადობით. ეს ტრადიცია იმდენად თავისებურია, რომ 2013 წელს იუნესკომ უძველესი ქვევრის მეთოდი კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის რეპრეზენტაციულ ნუსხაში შეიტანა.
საქართველო ყურძნის 500-ზე მეტი ადგილობრივი ჯიშის სამშობლოა — გენეტიკური საგანძური, რომლის მსგავსი მსოფლიოში სხვაგან არსად მოიძებნება. ისეთი სახელები, როგორიცაა საფერავი, რქაწითელი, მწვანე და ქისი, უცხოეთში ნაკლებად ცნობილია, თუმცა ისინი საუკუნეთა რეგიონულ ხასიათს ატარებენ — კახეთის ღრმა წითლებიდან დასავლური ხეობების მკვახე თეთრებამდე. თითოეული ჯიში ერთი და იმავე ვრცელი წიგნის ცალკეული თავია.
სწორედ ამ უძველეს ტრადიციაში იკავებს თავის ადგილს „დანელიას ღვინო“. 1907 წელს ბათუმში დაარსებული ჩვენი საოჯახო ბრენდი ინახავს დამახასიათებელ საგვარეულო ტექნოლოგიას, რომლის დროსაც ღვინო ბუნებრივი თაფლითა და ფიჭით მუშავდება — მეთოდი, რომელიც 2019 წელს საქართველოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად იქნა აღიარებული. როდესაც „დანელიას ღვინის“ ბოთლს გახსნით, თქვენ მხოლოდ ღვინოს კი არ აგემოვნებთ. თქვენ 8,000 წლის ისტორიის მქონე ქვეყანას აგემოვნებთ, რომელმაც მსოფლიოს პირველი ყლუპი აჩუქა.
ქართული ღვინო გლობალურ აღორძინებას განიცდის. აი, სად თავსდება „დანელიას ღვინო“ ექსპორტის რუკაზე — და რატომ მიდის ავთენტურობა უფრო შორს, ვიდრე მოცულობა.
ვრცლად1907 წელს ბათუმში დარეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნიდან სახელმწიფოს მიერ აღიარებულ მემკვიდრეობის ბრენდამდე — დანელიების ოჯახისა და საიდუმლოს ამბავი, რომლის დაკარგვაზეც მათ უარი თქვეს.
ვრცლადსაქართველოში ღვინოს არასოდეს უბრალოდ ასხამენ — მას აღნიშნავენ. ერთი შეხედვა ცოცხალ ტრადიციებზე, რომლებიც ჭიქა ღვინოს ცხოვრების წესად აქცევენ.
ვრცლად