ზ. გამსახურდიას ქ. 43, ბათუმი
+995 514 637 799
ბათუმიდან მსოფლიოსკენ
ქართული ღვინო გლობალურ აღორძინებას განიცდის. აი, სად თავსდება „დანელიას ღვინო“ ექსპორტის რუკაზე — და რატომ მიდის ავთენტურობა უფრო შორს, ვიდრე მოცულობა.
ვრცლად
ქართული ღვინის გასაგებად ჯერ ქართულ სუფრასთან უნდა დაბრძანდე. აქ ღვინო განუყოფელია სტუმართმოყვარეობისგან, რიტუალისგან და იმ რწმენისგან, რომ გაზიარებული ბოთლი პატივისცემის ფორმაა. ეს ტრადიციები სტუმრებისთვის არ იმართება — ისინი უბრალოდ ცხოვრების წესია და ათასწლეულების განმავლობაში ღვინის დამზადების მანერას აყალიბებდნენ.
სუფრა: ნადიმი, რომელსაც აზრი აქვს
სუფრა ტრადიციული ქართული ნადიმია და ის უბრალო ტრაპეზზე ბევრად მეტია. მას თამადა უძღვება, რომლის მჭევრმეტყველი სადღეგრძელოებიც გააზრებული თანმიმდევრობით მიედინება — მშვიდობის, ოჯახის, წინაპრების, სტუმრების, სამშობლოს სადღეგრძელო. თითოეულ სადღეგრძელოს ღვინით პასუხობენ და ყოველ ჭიქას თავისი აზრი აქვს. სუფრაზე მიწვევა ნდობის ნიშანია; ჭიქის აღება კი მონაწილეობაა რაღაცაში, რაც სუფრასთან მსხდომ ნებისმიერ ადამიანზე ძველია.
ცოდნა, ხელიდან ხელში გადაცემული
ქართული მეღვინეობა ყოველთვის საოჯახო ხელობა იყო. რთველის დრო, მადუღარი ტკბილის შეგრძნება, კონკრეტული ვენახის საიდუმლოებანი — ეს არასოდეს იწერებოდა სახელმძღვანელოებში. ამას პაპა ასწავლიდა მამას, მამა კი შვილს, მარანსა და ვენახში, სეზონიდან სეზონამდე. სწორედ ამიტომ ატარებს ამდენი ქართული ღვინო საოჯახო სახელს: ღვინო თავად ოჯახია, ბოთლში გამოხატული.
წლის რიტმი
ტრადიციები სეზონებს მიჰყვება. რთველი, საშემოდგომო მოსავალი, საერთო ზეიმია, როცა მთელი სოფელი იკრიბება ყურძნის მოსაკრეფად, დასაწურად და ახალი მოსავლის სადღეგრძელოს დასალევად. ქვევრს ხსნიან, წმენდენ და კვლავ ავსებენ; ციკლი თავიდან იწყება. ღვინო ამ რიტმში თავად დროის აღმნიშვნელია — გზა იმის დასამახსოვრებლად, სად იყო წელი და ოჯახი.
ტრადიცია, ცოცხლად შენახული
„დანელიას ღვინო“ ამ ცოცხალი მემკვიდრეობის ნაწილია. ჩვენი საგვარეულო ტექნოლოგია — ღვინის ბუნებრივი თაფლითა და ფიჭით დამუშავება — სწორედ ის ცოდნაა, რომელიც მხოლოდ მაშინ ცოცხლობს, როცა მას იცავენ და ცხოვრებაში ატარებენ, თაობიდან თაობას. ბათუმში, „დანელიას ღვინის ძველ სახლში“, ეს ტრადიცია მინის მიღმა კი არ დევს — ის ყოველ სტუმარს მასპინძლობითა და დეგუსტაციით ეძღვნება. რადგან საქართველოში ტრადიციის პატივის დადების უძველესი გზა უბრალოდ მისი შენარჩუნებაა.
Share:
